Joost Strootman.nl

Het is september en dat betekent dat het nieuwe seizoen weer begint in medialand. De televisiesterren komen terug van vakantie en radiostations wijzigen de programmering. Het gaat spannend worden voor de twee zenders waar ik voor werk; Radio 2 en 3FM. Die eerste past het format aan en gaat zich richten op een wat jonger publiek. De muziek wordt verfrist en er komen allerlei nieuwe programma’s van bijvoorbeeld Jan-Willem Roodbeen (in plaats van Hans Schiffers die naar het weekend gaat) en Alfred van der Wege (die ooit achter mij zat met zijn programma op V-Radio). Vertrouwde programma’s als De Sandwich, Het Circus Jeroen Bosch, Andermans Veren en Volgspot verdwijnen of verhuizen naar Radio 5, iets dat voor veel mensen even wennen gaat worden. Ook de vormgeving ondergaat een metamorfose met nieuwe stemmen, dus je kunt wel stellen dat je maandag kennis kunt maken met een nieuw Radio 2.

Ook bij 3FM gaan er de nodige dingen veranderen vanaf vandaag, maar de omslag is lang niet zo groot als bij Radio 2. Het meest in het oog springende is waarschijnlijk het stoppen van Arbeidsvitaminen, een programma dat al 64 jaar bestaat en daarmee het langst lopende programma ter wereld is. Gelukkig gaat de titel niet verloren want die gaat naar Radio 5, maar voortaan hoor je Domien Verschuuren elke werkdag tussen 10 en 12. Geen Arbeidsvitaminen maar wel @Work en niet voor de AVRO maar voor BNN. Gerard Ekdom verlaat 3FM niet, hij vult de lunch in tussen 12 en 14 uur waardoor Rob Stenders voortaan alleen nog maar te horen is op vrijdag voor z’n nieuwe werkgever PowNed, waar hij zelfs radiobaas wordt. De weekendprogrammering wordt versterkt door Frank Dane die van Radio 538 komt en Paul Rabbering die samen met Sofie van den Enk over liefde gaat praten in PS Radio. Geen nieuw muziekformat, geen nieuwe vormgeving, maar wel een lekkere verfrissing van het station.

Op de televisiestations is de tijd van herhalen weer voorbij. Vaste ankerpunten als Pauw & Witteman, GTST en De Wereld Draait Door keren terug op de buis, maar uiteraard duiken er ook heel veel nieuwe shows in de programmaschema’s op. Ik hou het allemaal redelijk bij en ik voorspel dat vooral RTL 5 een erg goed najaar gaat beleven. Zondag startte al So You Think You Can Dance, een programma waar ik groot fan van ben omdat ik het prachtig vind om al die danstalenten te zien. Mensen met een echte passie, geen Herman van Idols types. De show scoorde meteen fantastisch en gisteravond ging het nog beter met RTL 5 toen het nieuwe seizoen van Expeditie Robinson (met BN’ers dit keer) en het hi-la-ri-sche Oh Oh Cherso van start gingen. En dan te bedenken dat de Amerikaanse hitserie Glee er nog bij gaat komen over twee weken.

Verder husselt de publieke omroep nogal met actualiteitenprogramma’s. Het NOS Journaal van 22 uur, Nova en het NOS Sportjournaal vormen samen het Nieuwsuur dat elke werkdag te zien is op Nederland 2 met Mariëlle Tweebeeke en Twan Huys. Daarnaast verdwijnt Netwerk om plaats te maken voor Uitgesproken dat afwisselend gemaakt gaat worden door WNL, de VARA en de EO, en opstaan kun je niet meer doen met Goedemorgen Nederland maar wel met De Ochtendspits. En Nederland 3 gaat vol inzetten op de late avond met Paul de Leeuw en zijn Madiwodovrijdagshow, en met het PowNews dat vooralsnog het enige televisieprogramma is van PowNed. Die omroep riep heel erg hard dat ze Hilversum overhoop zouden gooien, dus de verwachtingen zijn hooggespannen.

Verandert er voor mij dan nog iets? Nou nee, eigenlijk niet zo heel veel. Ik blijf voor Radio 2 en 3FM de programma’s maken die ik nu doe en werk daarnaast hard om een succes te maken van Sterren.nl Radio, het themakanaal van de TROS met de beste Nederlandse muziek. Die zender werkt vanaf dit weekend wel met een nieuwe programmering waarin ruimte is voor heel veel gepresenteerde programma’s. Corné Klijn en later ook Kees Tol kruipen dagelijks achter de microfoon, terwijl Fred Siebelink, Harold Verwoert en Ivo Samplonius in het weekend te horen zijn. Overigens gaan er wel wat dingen veranderen in één van de programma’s die ik doe, maar daarover later meer…

Heb je Spotify? Met dat programma kun je niet alleen miljoenen nummers via een stream beluisteren, maar ook playlists. Je kunt ze voor jezelf houden, maar je kunt ze ook met iedereen delen. Dat laatste doe ik voortaan met de playlist met daarin alle liedjes uit mijn laatste top 15. Wil je de nummers – voor zover ze op Spotify staan – beluisteren en je misschien zelfs wel abonneren op de playlist? Klik dan op deze link.

Drie jaar geleden zat ik op een regenachtige dag eens rond te neuzen op MySpace op zoek naar nieuw muzikaal talent. Ik kwam verschillende leuke artiesten tegen maar degene die het meeste mijn aandacht trok was Terry Poison. Dat is een Israëlische band met Noorse en Franse roots die begonnen is in de undergroundscene van Tel Aviv. Het vijftal maakte dirty electro die je kunt vergelijken met Peaches of Krause, vunzige teksten over vuige beats zeg maar. Op de MySpace van Terry Poison stonden vier liedjes die ik helemaal kapot heb gedraaid bij mij thuis, maar op iTunes waren ze niet te vinden. Niet zo gek want ze hadden nog geen label en het materiaal moest allemaal nog afgemixt worden.

Inmiddels staan ze onder contract bij Phonokol Records en… is er een debuutalbum! Het heet simpelweg ‘Terry Poison’, staat op iTunes en bevat 10 fantastische liedjes die allemaal uitstekend in elkaar zitten. Ik heb niet de illusie dat Terry Poison de ene na de andere hit gaat scoren want electro wil niet zo goed in Nederland, maar ik vind dit wel echt hele lekkere muziek. Ik hoop dan ook dat de Israëliers snel een keer naar ons land komen voor een optreden. Anderhalf jaar terug stonden ze al in Rotterdam maar daar kwam ik net iets te laat achter. Verder hebben ze getourd met onder andere Justice en Depeche Mode, dus ooit zal het er wel van komen. En wie weet dat ze anders wel in Israël optreden als ik daar ben.

Wist je dat de Amerikaanse stad Las Vegas een tunnelstelsel van meerdere kilometers heeft? En dat in die tunnels gewoon mensen wonen? Ik had geen idee, totdat ik onlangs naar RTL Extra keek op de Duitse RTL. In dat programma was Steve te zien, een man die samen met zijn vrouw leeft onder de grond. Er is geen verlichting (mind you: je leeft slaapt dus in een compleet donkere omgeving) maar wel een normaal tweepersoonsbed, water, een keukentje en een douche. Ze verlaten ook wel eens de tunnel en trekken dan kleding aan die jij en ik ook dragen, zodat ze onopvallend door de stad kunnen lopen.

Steve en zijn vrouw zijn niet de enige die voor deze oplossing kiezen. Minimaal 50 mensen leven in de tunnels van Las Vegas, maar het exacte aantal is niet bekend omdat de meesten zich schuil houden. Het aantal tunnelmensen neemt al een tijdje toe omdat Las Vegas één van de steden is die het hardste wordt getroffen door de economische crisis. Steve wil heel graag boven de grond gaan leven, maar dat doet hij pas op het moment dat hij zijn leven weer helemaal op de rails heeft en zeker weet dat hij nooit meer ondergronds hoeft.

De documentaire van RTL is helaas niet online te bekijken maar ABC News maakte vorig jaar al een reportage over Steve. Deze kun je hier bekijken op YouTube en als je dat doet dan zul je je net zo verbazen als ik.

Als je in het centrum van Praag rondloopt dan hoef je niet bang dat je er de enige toerist bent. Op het Oude Stadsplein (Staroměstské Náměstí) is de kans dat je een Tsjech tegen het lijf loopt gering en de voertaal is Engels. Heel gek is het niet dat Praag zo populair is onder toeristen. Afgelopen week was ik met Kim in de Tsjechische hoofdstad en sindsdien begrijp ik mensen die zeggen dat Praag de mooiste stad van Europa is een stuk beter. Soms valt je mond open van alle mooie gebouwen die je ziet en lijkt het wel alsof Praag een openlucht museum is.

Maar het is natuurlijk ook wel interessant om naar een gewoon museum binnen een gebouw te gaan. Daarvoor hadden we de Prague Card genomen, een kaart die je in ruil voor ongeveer 25 euro vier dagen lang toegang verleent tot heel veel musea, burchten en andere attracties. Wat ik het voordeel vond – behalve dat je het geld er al heel snel uit hebt – is dat je musea binnengaat waar je normaal gesproken waarschijnlijk niet voor zou betalen. Stone Bell House had bijvoorbeeld best wel een leuke expositie terwijl we die anders links hadden laten liggen. Maar met de Prague Card kun je ook naar usual suspects zoals Prague Castle (Pražský Hrad, wat helemaal geen kasteel is maar een burcht) en het Nationaal Museum (Národní Muzeum). En het leuke is dat het centrum van Praag groot lijkt, maar dat is het niet. Je kunt gewoon alles lopen.

Wat niet bij de Prague Card zit inbegrepen is zo’n beetje alles in Josefov, de Joodse wijk van Praag. In dat gebied staan meerdere synagoges waar je tegen betaling naar binnen kunt. Een prachtige synagoge is de Spaanse die nog steeds actief is en waar regelmatig pianoconcerten worden gegeven, iets dat ook zeer gebruikelijk is in Praagse kerken. Ook de Oud-Nieuw Synagoge is bijzonder, want het is de oudste in Europa waar nog sjoel wordt gehouden. In 1232 werd hij gebouwd en nu komen er veel toeristen naartoe, waarbij de manen trouwens verplicht een keppeltje moeten dragen. In Josefov is ook de oude Joodse begraafplaats waar een route doorheen loopt en waar nog steeds mensen hun eer bewijzen aan personen die vele eeuwen terug leefden. Als je niet zoveel met het Jodendom hebt dan hoef je niet alle synagoges van binnen te zien, maar aangezien mij de religie heel veel interesseert vond ik het leuk om te zien allemaal.

Al met al kan ik je heel erg aanraden om naar Praag te gaan. Het is een stad waar heel veel te zien en te doen is, en het kost ook nog eens niet zoveel. Met EasyJet kun je goedkoop van Schiphol naar Praag vliegen en in de stad liggen de prijzen behoorlijk laag. Een ritje met de tram kost minder dan een euro en je krijgt een uitgebreide maaltijd in een goed restaurant voor circa 10 euro. Wij zijn vijf dagen geweest, maar je kunt het ook in drie tot vier dagen doen. Of Praag echt de mooiste stad van Europa is durf ik niet met zekerheid te zeggen, maar één van de mooisten is het zeker.

Staroměstské Náměstí

Toen ik gisteren aankwam bij de 3FM-studio op het terrein van Lowlands werd ik een beetje uitgelachen. Vlak daarvoor had ik namelijk getweet dat ik onderweg was naar mijn eerste Lowlands en dat terwijl ik al drie jaar voor dé festivalzender van Nederland werk. Op de één of andere manier was het er echter nooit van gekomen om naar Biddinghuizen te komen en ook dit keer had ik maar één dag de tijd. Da’s best wel gek want dan loop je fris gedoucht tussen mensen die al drie dagen lang over het terrein zwerven. Ik ben eerder dit jaar wel het hele weekend op Pinkpop geweest en als je dat gaat vergelijken met Lowlands dan kom je toch wel flink wat verschillen tegen.

Het belangrijkste is eigenlijk dat er op Lowlands veel meer te doen is. Op Pinkpop speelt er op een bepaald moment soms maar één artiest, terwijl je op Lowlands kunt kiezen uit soms wel 10 acts. Je loopt het terrein over en wacht tot je gegrepen wordt door de muziek van een bepaalde act. Mij overkwam dat bijvoorbeeld toen de Britse band Delphic op het podium stond. Ik liep in de buurt, hoorde hun nummers en vond dat zo goed klinken dat ik dichterbij ben gaan staan. En als je even genoeg hebt van muziek dan kun je op Lowlands naar film, theater, dans, debatten of een literaire voorstelling.

Ook de programmering is heel anders. Als je 3FM luistert dan ken je elke artiest op Pinkpop, want hun line-up lijkt heel erg op onze playlist. Op Lowlands staan ook heel veel 3FM-artiesten, maar ook acts die nog zo nieuw zijn dat ze nog niet op de radio gedraaid kunnen worden. Lekker nieuwe muziek ontdekken lukt je wel op Lowlands maar wat minder op Pinkpop. Op zich is dat niet erg want Pinkpop is ook een hartstikke leuk festival waar ik me prima heb vermaakt, maar ik zou volgend jaar graag eens een heel weekend op Lowlands willen zijn. De sfeer die ik eventjes geproefd heb smaakte naar heel veel meer.

Ik heb zondag echter lang niet alles mee kunnen krijgen omdat ik ook moest werken voor 3FM. Dat was helemaal niet erg want we hadden allerlei leuke artiesten die langskwamen in de studio. Go Back To The Zoo wipte even binnen, Two Door Cinema speelde een nummer, Moss wist de weg naar de studio te vinden, Stefan Olsdal van Placebo had vlak voor het optreden nog even tijd en de uitzending werd afgesloten met Lowlands-directeur Eric van Eerdenburg. Hij vertelde dat de kaartverkoop voor Lowlands 2011 in februari gaat beginnen, dus de kans is groot dat ik dan een kaartje wil bemachtigen…

Het was groot nieuws deze week: de voetbalclub waar ik supporter van ben heeft een nieuwe eigenaar. Vitesse is overgenomen door Merab Jordania, een Georgische man die de club kampioen van Nederland wil maken. Het zorgde voor een flinke shock in Arnhem want financieel gaat het al jarenlang bedroevend en voor dit seizoen was de doelstelling ‘handhaving in de Eredivisie’. Een lonkend kampioenschap is dan opeens een hele switch, maar wel een hele mooie! Toch? Of toch niet? Jordonia is de beste vriend van Roman Abramovic, de eigenaar van Chelsea. Die man verdiende zijn geld met olie, Jordania met het transferen van spelers en de Georgische voetbalrechten. Er is alleen één probleem: daar word je geen bijna-miljardair mee…

Een Belgische zakenman beschuldigde Jordania onder andere van mensen- en wapenhandel, industrieën waar je veel geld mee kunt verdienen op een niet zo kosjere manier. En dat is dan de manier die Vitesse naar het kampioenschap moet stuwen. Er wordt gedaan alsof hij met een geelzwart hart miljoenen in de club gaat pompen, maar waarom zou hij? Alsof iemand in Georgië warm wordt van Vitesse. Hij wil gewoon geld gaan verdienen en daar is niets mis mee, maar dat gaat hem niet lukken. Nog nooit heeft een manager van Vitesse zwarte cijfers geschreven, dus de kans dat hij snel weggaat en de club in nog veel grotere problemen achterlaat is groot.

Door dit soort acties verstomt mijn gevoel voor de club. Sommige supporters zal het niets uitmaken waar het geld vandaan komt en welke spelers op het veld staan, maar een beetje zuiverheid in de voetbalwereld mag wel. Overigens vond ik een paar jaar geleden al dat Vitesse best wel opgeheven mocht worden. De provincie Gelderland en de gemeente Arnhem hebben tientallen miljoenen euro’s in de club gepompt, wat gemeenschapsgeld is waar je ook nieuwe wegen of een betere zorg voor kunt krijgen. Ik snap dat je als stad een beetje wil investeren in voetbal, maar Gelderland en Arnhem zijn veel te ver gegaan. Misschien ben ik dan geen echte supporter maar een beetje kritisch kijken naar je club mag wel.

In de zomer kun je de televisie over het algemeen beter uit laten. Niet alleen omdat je niet goed bij je hoofd bent als je met 30 graden naar de beeldbuis gaat loeren, maar ook omdat er vrijwel alleen maar herhaalt wordt. Laat Ze Maar Lachen met Ron Brandsteder voor de 29ste keer, dat soort dingen. Gelukkig zijn er ook nog positieve uitzonderingen en de leukste vind ik Bestemming Onbekend. Een paar maanden terug vertelde EO 3FM-collega Klaas, die het programma presenteert, over het project. Het idee is briljant: je gaat op Schiphol staan, zoekt mensen die een ‘simpele’ vakantie gepland hebben en geeft ze de optie: of je gaat gewoon lekker naar je eigen bestemming, of je gaat met mij mee naar een onbekend oord. Het wordt een zware uitdagende vakantie, maar wel eentje die je nooit zal vergeten en waaraan je een heel goed gevoel overhoudt.

In aflevering 1 waren er twee jongens te zien die naar een Spaans strand zouden gaan om lekker een week lang in de zon te liggen en chickies te scoren. Klaas bood ze een alternatief aan en ze besloten de uitdaging aan te gaan. Toen ze hoorden dat ze naar Brazilië gingen, reageerden ze alsof ze de jackpot hadden gewonnen. Nog steeds dat strand en die chickies, maar dan in een wat bijzonderder land, zo dachten ze. Wisten zij veel dat ze in een sloppenwijk terecht kwamen, ver weg van de oceaan, om daar te helpen met een project. Ook leuk was een stel dat naar New York ging. Ze werden opgehaald met een limo en keken uit toen ze door Manhattan reden over 42nd Street. Maar de limo reed door en door, ze gingen Manhattan uit en stopten uiteindelijk in The Bronx. Armoede en moordpartijen zijn hier aan de orde van de dag, en uiteindelijk moesten zij iets doen met daklozen.

Ik raad je aan om deze zomer zeker eens te kijken op dinsdagavond om half 9 op Nederland 3. En mocht je ‘t gemist hebben dan kun je altijd nog kijken op woensdag om 7 uur op hetzelfde kanaal of op de website. Daar kun je ook zelf zo’n vakantie boeken, lijkt mij eerlijk gezegd wel heel erg leuk en bijzonder…

1. Pendulum “Witchcraft”
2. Bullet For My Valentine “Your Betrayal”
3. Swedish House Mafia “One”
4. The National “Anyone’s Ghost”
5. ZAZ “Je Veux”
6. Ne-Yo “Beautiful Monster”
7. Ed Kowalczyk “Grace”
8. Mike Posner “Cooler Than Me”
9. Jamaica “I Think I Like U 2″
10. Example “Kickstarts”
11. Professor Green & Lily Allen “Just Be Good To Green”
12. Hoosiers “Choices”
13. Katy Perry “Teenage Dream”
14. KT Tunstall “Fade Like A Shadow”
15. Teeth “See Spaces”

Inception is hard op weg om de beste film ooit te worden volgens bezoekers van IMDB, de grootste filmsite ter wereld. Nu staat daar nog The Shawshank Redemption maar met een gemiddeld cijfer van een 9,3 staat het nieuwe meesterwerk van regisseur Christopher Nolan daar inmiddels boven. Die man zat ook al achter Batman: The Dark Night en het briljante Memento. Die film speelt zich achterstevoren af maar blijft van begin tot eind spannend, je moet ‘m een keer gezien hebben. Maar een film waarvoor dat nog veel meer geldt is Inception want ik ben echt zwaar onder de indruk nadat ik ‘m vanavond zag.

Ik wist van tevoren niet waar de film over ging en achteraf weet ik het eigenlijk nog steeds niet helemaal precies, maar dat maakt ook niet uit. Om je toch een beetje een idee te geven hier de synopsis:

Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) is een handige dief, een ware meester op het gebied van ‘Inception’: het stelen van waardevolle geheimen uit het onderbewustzijn van mensen die in de droomfase verkeren, wanneer het brein het meest kwetsbaar is. Dankzij die zeldzame gave is Cobb een veelgevraagde speler in de wereld van bedrijfsspionage, maar is hij ook in vele landen voortvluchtig. Daarnaast is hij alles kwijt wat hem ooit dierbaar was.

Cobb krijgt echter de kans zijn oude leven weer terug te krijgen, in ruil voor het uitvoeren van een vrijwel onmogelijke ‘Inception’: Cobb en zijn team van specialisten moeten deze keer geen idee stelen, maar het in iemands brein plaatsen. Als ze hierin slagen, zou het de perfecte misdaad zijn. Maar hoe goed ze alles ook plannen en hoe groot hun expertise ook is, niets kan het team voorbereiden op de levensgevaarlijke vijand die elke stap die ze nemen lijkt te kunnen voorspellen. Een vijand die alleen Cobb had kunnen zien aankomen.

Ik ga voor de rest niets verklappen want je moét gewoon naar de bioscoop om ‘m te zien. Je zult eerst denken ‘waar ben ik in terecht gekomen?’ maar uiteindelijk zul je net zo overdonderd zijn als ik. Het verhaal is briljant verzonnen, de special effects zijn geweldig en de acteurs spelen echt waanzinnig goed. Leonardo DiCaprio voorop want die man is z’n zoetsappige Titanic-imago hard aan het wegspoelen met Shutter Island en Inception. Toch echt wel één van de beste acteurs van Hollywood. En het was leuk om Ellen Page prominent te zien, die vrouw stal m’n hart in de prachtige film Juno en ook haar rol in Inception vertolkte ze uitstekend. Nou ja, had ik al gezegd dat je Inception moet zien? Ja hè? Mooi zo.